Πρόσφατα σχόλια

  • Βρείτε μας και στο facebook Γίνεται φίλοι http://w... περισσότερα...
    10.02.11 16:21
    από τον Kostas Papakostas
  • Οι συνδικαλιστές οργανώνονται ... και "προασπίζουν... περισσότερα...
    31.01.11 23:51
    από τον ANDREAS

Δημόσια Διαβούλευση: «Η γνώμη σου μετράει»

Απόψεις - Προτάσεις


Ξεσηκωθείτε! Παραδίδουν την Ελλάδα στα χέρια των ξένων

Διαβάστε το κατάπτυστο κατοχικό άρθρο της δανειακής σύμβασης.
Παραδίδουν την Ελλάδα στα χέρια των ξένων.
Δεν έχουν πλέον ιερό και όσιο!

Ξεσηκωθείτε όλοι στην Πλατεία Ειρήνης,  σήμερα Κυριακή 12 Φεβρουαρίου στις 12:00

Μην αφήσουμε κανένα πολιτικό να ξεπουλήσει την αξιοπρέπεια μας και την Χώρα μας.
Η νέα Εθνική Αντίσταση κατά των υποταγμένων είναι μπροστά μας.
Τα κείμενα και το κατάπτυστο άρθρο 13 της δανειακής σύμβασης [ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ]

λουκάς παπαδήμος μνημόνιο

BRUSSELS:547482.2

DRAFT 02/03/12 2:54PM

13. ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

(1) Η παρούσα Σύμβαση και κάθε εξωσυμβατική αξίωση που γεννάται σε σχέση με αυτή θα διέπονται και θα ερμηνεύονται σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο.

(2) Τα Μέρη υποχρεούνται να υπαγάγουν κάθε διαφορά που ενδέχεται να προκύψει σε σχέση με τη νομιμότητα, εγκυρότητα, ερμηνεία ή εκτέλεση της παρούσας Σύμβασης στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

(3) Ο Όρος 13(2) εφαρμόζεται προς όφελος του ΕΤΧΣ. Κατά συνέπεια, τίποτε από όσα αναφέρονται στον όρο 13(2) δεν εμποδίζει το ΕΤΧΣ από το να εκκινήσει διαδικασίες αντιδικίας (οι"Διαδικασίες") στα δικαστήρια του Επωφελούμενου Κράτους Μέλους ή του εφαρμοστέου δικαίου της παρούσας Σύμβασης και το Επωφελούμενο Κράτος Μέλος αποδέχεται αμετάκλητα την υπαγωγή στην αρμοδιότητα των ανωτέρω δικαστηρίων. Στο μέτρο που το επιτρέπει ο νόμος, το ΕΤΧΣ θα μπορεί να εκκινήσει παράλληλες Διαδικασίες σε περισσότερες από μια από τις ανωτέρω δικαιοδοσίες.

(4) Το Επωφελούμενο Κράτος Μέλος και η Τράπεζα της Ελλάδος παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που αυτό δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο.

 
Τρομοκρατούν το λαό για να περάσουν το Μνημόνιο-τερατούργημα

ιγαντίου μιχάλης δημοσιογράφος νέα υόρκηΤους πρώτους μήνες του 2010, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου «προετοίμαζε» τον ελληνικό λαό για να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την προσφυγή στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το βασικό επιχείρημα ήταν η δήθεν επερχόμενη στάση πληρωμών, που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Είχαν υποστηρίξει, επίσης, ότι τα ταμεία του κράτους δεν θα είχαν χρήματα για να πληρωθούν οι συντάξεις και οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων.

Οσοι μίλησαν τότε για εκβιασμό και καλλιέργεια φόβου στο λαό, αντιμετωπίστηκαν -στην καλύτερη περίπτωση- ως γραφικοί, διότι ακούστηκαν και κατηγορίες εναντίον τους, με πιό χαρακτηριστικές ότι επεδίωκαν επιστροφή στη δραχμή ή ότι δεν ήθελαν να αλλάξει η χώρα, που ήταν το προσφιλές αλλά κενό σε ουσία σύνθημα του κ. Παπανδρέου. Εχουν περάσει από τότε 21 μαρτυρικοί μήνες για τις Ελληνίδες και τους Ελληνες… Οχι μόνο δεν έχουν δει σημάδι ελπίδας στον ορίζοντα, αλλά πληροφορήθηκαν ότι έχει αποτύχει το πολυδιαφημισμένο «Πρόγραμμα Σταθερότητας», που εκπόνησαν από κοινού ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και οι επικεφαλείς της Τρόϊκας. Στο μεταξύ, τους 21 αυτούς μήνες, οι πολίτες της χώρας έχασαν το 30-40% και πλέον των εσόδων τους, οι φόροι αυξήθηκαν δραματικά με αποτέλεσμα αρκετοί να έχουν οδηγηθεί σε πτώχευση, ενώ η χώρα …άλλαξε, αλλά προς το χειρότερο.

Δυστυχώς, η ομολογία για την αποτυχία του πρώτου Μνημονίου αντιμετωπίστηκε με κατανόηση από την πλειοψηφία του λαού, αντί της οργής γι’ αυτούς που το σχεδίασαν και απέτυχαν να το υλοποιήσουν. Και το λάθος της μή αντίδρασης, το πληρώνουμε όλοι πολύ ακριβά –εκτός των πολιτικών φυσικά που ευημερούν και συνεχίζουν να ζουν, να δρουν και να αντιδρούν, ως η Ελλάδα να είναι Σαουδική Αραβία.

 
Ναυάγιο PSI: το μη χείρον βέλτιστον

του Γιάνη Βαρουφάκη

Όλοι αγωνιούν για το PSI+. Εύχονται να πάει καλά, να ανακουφιστεί έτσι το ελληνικό δημόσιο χρέος, να πάρουμε πάλι την «δόση» μας και τον Μάρτιο να κλείσει η νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα ώστε να «σωθεί» άλλη μια φορά η χώρα.

Στο προηγούμενο κείμενό μου εδώ στο protagon, εξήγησα γιατί θεωρώ το PSI+ μια απάτη που απεγνωσμένα ψάχνει νομιμοποίηση. Εμμένω σε αυτά που έγραφα εκεί (τα οποία τα τελευταία εικοσιτετράωρα φαίνεται να έχουν επιβεβαιωθεί τις τελευταίες μέρες από τον διεθνή τύπο, βλ. εδώ και εδώ). Παρά την «συμφωνία» που μάλλον θα ανακοινωθεί (με φανφάρες πανομοιότυπες με εκείνες που ακολούθησαν τις καταστροφικές Συνόδους-Συμφωνίες της 21η Ιουλίου, της 26η Οκτωβρίου και της 9η Δεκεμβρίου), θα πρόκειται περί νεκρού γράμματος: Τις εβδομάδες που θα ακολουθήσουν θα ξετυλιχθεί ένα κρυφό, παρασκηνιακό δράμα καθώς η ΕΕ και το ΔΝΤ θα διεξάγει μια νέα σειρά διαπραγματεύσεων με τις σκιώδεις τράπεζες (τα hedge funds) τα οποία θα απαιτούν ίδια μεταχείριση των ελληνικών ομολόγων τους με τα ομόλογα που κρατά η ΕΚΤ, και η οποία απαιτεί την εξαίρεσή τους από οιοδήποτε κούρεμα. Εν κατακλείδι, το PSI+ είτε συμφωνηθεί είτε όχι δεν θα φέρει τις «ανάσες» που έχει ανάγκη το δημόσιο χρέος χωρίς να εμπλέξει όλη την Ευρώπη σε μια μεγάλη περιπέτεια που δεν αξίζει τον κόπο.

Σήμερα προχωρώ το επιχείρημα ένα βήμα παραπέρα: Ακόμα και επιτυχημένο να είναι το PSI+ (που δεν θα είναι), το μέγιστο δώρο στην χώρα μας και στην Ευρώπη ολόκληρη θα ήταν να ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Πως μπορεί να το επιδιώξει αυτό η ελληνική κυβέρνηση χωρίς να φανεί ότι είναι εκείνη υπεύθυνη για το ναυάγιο; Με δύο τρόπους: Πρώτον, να συμφωνήσει η με την άποψη του ΔΝΤ ότι το επιτόκιο στα νέα ομόλογα δεν πρέπει επ’ ουδενί να ξεπερνά το 2% (κάτι που ο κ. Dallara δεν έχει εξουσιοδότηση να αποδεχθεί) και, δεύτερον, να ζητήσει συμμετοχή στην συμφωνία των hedge funds (τα οποία δεν την αποδέχονται). Έτσι, ο κ. Dallara θα φύγει άπρακτος και η ελληνική κυβέρνηση θα είναι ελεύθερη να ανακοινώσει ότι οι αποπληρωμές του Μαρτίου αναβάλλονται μέχρι νεοτέρας. Πριν υποστηρίξω την άποψη αυτή, θα ξεκινήσω με τον κατάλογο των ενστάσεων που θα ακουστούν εναντίον της.

 
Πίσω από τις γραμμές.Τι παίζεται

απο το Ι.Βαρουφάκη   Οκτώβριος 14, 2011

Βαρουφάκης ΓιάννηςΑυτές τις μέρες αναγκάζομαι να ανατρέξω στην παλιά μου τέχνη (την Θεωρία Παιγνίων) για να καταλάβω τι γίνεται. Όχι βέβαια ότι υπάρχει κάποια θεωρία μαγική που θα μας δώσει τις απαντήσεις. Κανένα μαθηματικό θεώρημα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η τρόικα έβαλε ως όρο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης την μείωση των ελάχιστων (ήδη τρισάθλιων) μισθών του ιδιωτικού τομέα. Εκεί όμως που μπορεί να βοηθήσει η παλιά μου τέχνη είναι στο να ξαναδούμε την ισχύουσα κατάσταση πιο καθαρά, τοποθετώντας τα διάφορα πιόνια-παίκτες στην σκακιέρα των εξελίξεων, μελετώντας την θέση του καθενός, τον σκοπό και τους περιορισμούς του, με την ελπίδα ότι, παρατηρώντας τα έτσι διατεταγμένα, θα καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει.

Κάτι τέτοιο θα προσπαθήσω επιλέγοντας τρία τέτοια πιόνια-παίκτες η μελέτη των οποίων μπορεί να βοηθήσει να δούμε λίγο πιο καθαρά "τι παίζεται": (1) Τις ευρωπαϊκές τράπεζες (τις γαλλο-γερμανικές ιδίως), (2) την Γερμανική Κυβέρνηση, και (3) τις ΑΜΠ χώρες (δηλαδή, τις Ακόμα Μη Πτωχευμένων), π.χ. Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο. Ας δούμε το κάθε πιόνι-παίκτη ξεχωριστά, εστιάζοντας στους στόχους και στους περιορισμούς του.

 
Σκέψεις μιας εκπαιδευτικού

Τελειώνει το καλοκαίρι, αρχίζει μια νέα σχολική χρονιά

Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εξετάσεων και με αφορμή αυτό το γεγονός αλλά και την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς ακούγονται μια σειρά από σχόλια για το δημόσιο σχολείο. Ειρωνείες για τη δήθεν δημόσια παιδεία, απαξίωση για τους λειτουργούς της, αναζήτηση του καλύτερου φροντιστηρίου ή του καλύτερου καθηγητή για κάποιο ιδιαίτερο μάθημα.

Όλα αυτά βέβαια απηχούν μια πραγματικότητα, με την οποία δεν είμαστε ευχαριστημένοι ούτε εμείς οι εκπαιδευτικοί, ούτε οι μαθητές αλλά ούτε και οι γονείς. Είναι δεδομένο ότι το ελληνικό σχολείο, παρόλο που διαθέτει αρκετά δημοκρατικά χαρακτηριστικά, συνεχίζει να αναπαράγει τις κοινωνικές ανισότητες, χωρίς να δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους. Ταυτόχρονα είναι αναμφισβήτητα τα προβλήματα, που σχετίζονται με τα απαρχαιωμένα αναλυτικά προγράμματα, τις αλληλοεπικαλύψεις μαθημάτων, τη στεγνή πληροφόρηση με απούσα την τέχνη και τον πολιτισμό, την απώλεια ωρών , την έλλειψη υποδομών, ακόμη και την έλλειψη βιβλίων στην εποχή του μνημονίου ….. Και δυστυχώς δεν υπάρχει φως στο τούνελ!

Όμως, πριν προχωρήσουμε στη σκληρή κριτική του δημόσιου σχολείου, ας δούμε το πρόβλημα από μια άλλη οπτική γωνία. Το σημερινό σχολείο είναι ενταγμένο σε ένα κοινωνικό- οικονομικό σύστημα που τις τελευταίες δεκαετίες βομβάρδισε τους πολίτες του με καταναλωτικά πρότυπα που έφτασαν μέχρι τη χυδαιότητα. Τα πρότυπα αυτά σίγουρα επηρέασαν τον οικογενειακό θεσμό και στο πλαίσιο αυτό και την διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 2 από 3